Çoklu zeka kuramı uzman öğretmenlik ve başöğretmenlik konu özeti

 Çoklu Zeka Yaklaşımı Konu Özeti Zekanın bilinen ve klasik tanımı olan sadece dil ve matematik zekasını dikkate alan tanımlamanın yerine zeka, bireyin bir çok alanda, müzikte, sporda, dansta, iletişimde, doğada, resimde ürün ve performans ortaya koyma yeteneğine göre yeniden tanımlanmıştır. Gardner'e (1983) göre zeka, bir veya daha kültürel yapıda değeri olan bir ürüne şekil verme ya da problemleri çözme yeteneğidir. Diğer anlatımla zeka, problem çözme kapasitesi veya değerli bir ya da birden çok kültürel yapı ürünü ortaya koyma kapasitesidir. Piaget ise zekayı çevreye uyum sağlama yeteneği olarak açıklamıştır. Zekaya ilişkin geleneksel yaklaşımlar ile çağdaş yaklaşımlar arasındaki farklar: Geleneksel Yaklaşımlar • Zeka bölümü • Niceliksel • Gerçek yaşamdan soyutlama • Dışsal güdüleme • Ölçme • Sayıllaştırma • Doğuştan gelir ve sabittir. • Bireyleri gruplama Çağdaş (Yeni) Yaklaşım • Çoklu zeka • Niteliksel • Gerçek yaşam etkinliklerine dayalı olma • İçsel güdüleme • Yorumlama, betimleme • Zeka potansiyeli • Değişebilir ve geliştirebilir. • Bireyleri tanıma, keşfetme Zeka Alanlarının Gelişimini Etkileyen Faktörler: • Kalıtım ve çevre etkileşimi • Tarihsel ve kültürel faktörler • Kaynaklara ulaşma şansı • Coğrafi faktörler • Ailesel faktörler • Durumsal faktörler Çoklu zeka yaklaşımı öğretim uygulamalarında ve öğrenmede her zeka alanının belirli oranlarda kullanılması ilkesine dayanmaktadır. Her öğrencinin güçlü olan zeka alanlarının geliştirilmesi değil, farklı olan birden fazla zeka alanlarının güçlendirilerek öğretimde etkili hale getirilmesi üzerinde durmaktadır. Başlıca zeka alanları ve bu alanların temel özellikleri aşağıda verilmiştir. Çoklu zeka kuramının en önemli sayıltısı "Her çocuğun bir veya birkaç alanda gelişim potansiyeline sahip olmasıdır." Ve bu yaklaşımın temel dayanakları şunlardır: • İnsanlar bütün zeka alanlarına değişik miktarlarda sahiptir. • Herkesin farklı bir kişiliği, karakteri ve zeka profili vardır. • Öğretim sürecinde öğrencilerin baskın olan zeka alanlarına göre değil, birçok zeka alanını işlevsel yapan öğretim teknikleri geliştirilmelidir. • Bireyler kendi zekalarını arttırma ve geliştirme yeteneklerine sahiptirler. • Zeka çok yönlüdür ancak kendi içerisinde bir bütündür. • Zeka başkalarına öğretilebilinir. • Zeka güçlendirilebilir. • Çeşitli zeka alanları bir arada ve belli bir uyum içinde çalışırlar. • Kişisel altyapı, kalıtım, kültür, inançlar ve tutumlar zekanın gelişiminde etkilidir. • Çoklu zeka yaklaşımında ölçme ve değerlendirme, öğretmen - öğrenci - veli işbirliği ile yapılır ve ağırlıkla öğrenci gelişim dosyaları (portfolyo) kullanılır. • Öğrenmeyi gerçekleştirmenin farklı (çoklu zeka alanlarına bağlı) yolları vardır. 

ZEKA ALANLARI TEMEL ÖZELLİKLER ÖĞRETİM ETKİNLİKLERİ Mantıksal / Matematiksel Zeka Temel özellikleri • Sayısal ve mantıksal yapıları kavrama • Mantıksal düşünme • Tümevarımsal ve tümdengelimsel akıl yürütme • Sonuç çıkarma • Problem çözme • Hipotez kurma • İlişkileri bulma • Genellemeler, sınıflamalar yapma, soyut yapıları tanıma, bağlantı ve ilişkileri ayır-tetme karmaşık hesaplamalar yapabilme, bilimsel yöntemi kullanma öğretim Etkinlikleri • Bulmaca ve problem çözme • Zihinsel hesap yapma • Bilimsel düşünme • Keşifler yapma • Sayılarla oyun oynama • Bilimsel Deneyler • Eleştirel düşünme • Gruplama ve sınıflama yapma • Araştırma yapma Sözel / Dilsel Zeka Temel Özellikleri • Sözcükleri yazılı, sözlü ifade edebilme • Dilin temel işlevlerini kullanabilme • Kelimelerin işlevlerini kullanabilme • Kelimelerin işlevlerine, anlamlarına, yapısına duyarlılık • Sözcüklerin anlamını kavrayabilme • Mizaha dayalı anlatım, Metalinguistik (dili araştırma için kullanma) analiz Öğretim Etkinlikleri • Hikaye, öykü anlatma, makale yazı yazma • Konferans • Beyin fırtınası Bedensel / Ktaesıtefrik Zeka Temel Özellikleri • Bireyin vücut hareketlerini kontrol etmesi Duygu ve düşüncelerini ifade etmede, problem çözmede beden dilini ve vücudunu kullanabilmesi Öğretim Etkinlikleri • Rol oynama, drama • Dans • Spor • Gezi ve gözlem • Yapma ve açıklama Görsel / Uzamsal Zeka Temel Özellikleri • Görsel ve uzamsal dünyayı doğru algılayabilirle, algıladığını günceleştirebilme • Üç boyutlu bir nesneyi görmeden zihninde canlandırabilirle • Renkler, şekiller, desenler, grafikler resimler ve görsel sembolleri öğretim Etkinlikleri • Resim, grafik, matriks yapma • Görsel sunumlar • Sanat etkinlikleri • Görsel düşünme uygulamaları • Aktif imgelem • Hayalgücü • Zihinde canlandırabilirle • Uzayda yol / yer bulma Mteiksel/Riümse! Zeka Temel Özellikleri • Ritim, ton ve tizler üretme • Ritim ve müziği kullanarak duyguları ifade etme öğretim Etkinlikleri • Şarkı söyleme, mırıldanma • Islık çalma • Ritim tutma Sosyal / Bireyler arasa Zeka Temel özellikleri • Diğer bireylerin isteklerini, güdülerini, tarzlarını, hareketlerini anlama ve tepkide bulunma • Diğer bireylerle işbirlikli öğrenme, grup çalışması, paylaşma, empati, sempati • İletişim becerilerini kullanma öğretim Etkinlikleri kurma • İşbirlikli öğrenme • Akran öğretimi • İletişim becerileri • Gözlem ve taklit • Empati, sempati Bireysel/ösel (İçe) Dönük - Zeka Temel Özellikleri • Kendini gerçekleştirebilme, kendi dünyasına erişebilme • Güçlü ve zayıf yönlerinin farkında olma • Duygularının farkında olma öğretim Etkinlikleri • Bireyselleştirilmiş öğretim • Öz saygı • Bireysel hedefler • Bireysel okuma, yazma • Proje yapma Doğa Zekası Temel özellikleri • Doğaya duyarlı olma • Çevreyi tanıma • Hayvan haklarına ilgili olma öğretim Etkinlikleri • Gezi - gözlem • Proje yapma Çoklu Zeka Kuramına Göre Başlıca Zeka Alanlan ve Uygun öğrenme ve Öğretme Etkinlikleri Şunlardır: Matematiksel / Mantıksal Zeka Bu zeka alanında mantık kuralları, sebep - sonuç ilişkilerini kurma, sonuç çıkarma, akıl yürütme ve sayısal işlem yetenekleri iyi olan bireyler yer alır. Sayıları kullanma, problem çözme, akıl yürütme yollarını kullanma, hipotez kurma, düşünceler arasındaki ilişkileri anlama yeteneklerini kapsar. Bilim adamları, matematikçiler, mühendisler, istatistikçiler bu tür zekaya sahiptir. Nesneyi tanımlamada, analiz etmede ve matematiksel konularda başarılıdırlar. Özellikleri: • Matematiksel problemleri rahatlıkla çö-zerler. • Grafik ve istatistik ifadeleri rahatlıkla yorumlayabilirler. • Teknolojiyi iyi kullanırlar. • Olayların oluşumu ve işleyişi hakkında araştırma yaparlar. • Satranç ve dama oynamayı, bulmaca çözmeyi, matematik dersini severler. • Sayılara, zamana, analitik düşünme (ne-den-sonuç ilişkilerinde) • Problemlere bilimsel çözümler üretme, deney tasarlama, neden-sonuç etkinlikleri, eleştirisel düşünme, kavram haritası yapma, denkleme dönüştürme başlıca öğretim faaliyetleridir. Sözel / Dilsel Zeka Sözcükleri yazılı ve sözlü olarak etkili biçimde kullanma, dilin temel işlevlerini kullanma, okuma-yazma, konuşma ve dinleme becerileri bu zeka alanının temel özellikleridir. Şairler, yazarlar, politikacılar ve gazeteciler dil zekasını en üst düzeyde sergilerler. Bilgiyi hatırlama, okuma, yazma, tartışma, başkalarını ikna etme konularında başarılı olma ve mizah, şiir, yaratıcı yazım ve hikaye anlatma konularında da isteklidirler. Özellikleri: • Şiir okuma ve yazma, hikaye anlatma konularında isteklidirler. • Konuşmalarında ikna edicidirler. • Okuduklarını kolay anlar, yorumlar ve hatırlarlar. • Okuma, yazma, dinleme ve tartışma yoluyla öğreniler. • Yaşlanna göre kelime hazineleri zengindir. • Dil bilgisini etkili kullanırlar. • Öykü yaratma, sunu yapma, kitap okuma, hikaye ve dergi okuma, mektup yazma başlıca öğretim faaliyetleridir. Bedensel / Kinestetik zeka Duygu ve düşüncelerini ifade etmede v« problem çözmede beden dilini ve vücudum iyi kullanma yeteneğidir. Mimarlar, dansçı lar, sporcular, el işleriyle ilgilenenler ve pan domim sanatçıları bu zeka alanına sahiptir Hız, denge, esneklik, koordinasyon, el bece risi vb. Özellikleri: • Söylenilenlerden çok yapılanları hatırlatırlar. • Hareketli olmayı severler. • Taklit etme yetenekleri güçlüdür. • Gördüğü bir nesneyi dokunarak inceleme ve analiz etme eğilimindedirler. • Uzun süre aynı yerde kaldıklarında hareket etme ihtiyacı duyarlar. • Motor becerileri gereken etkinliklerde başarılıdırlar. • Oyun ve dramalarda yer almaktan hoşlanırlar. • Bir ya da birden fazla sportif faaliyetlerde başarılıdırlar. • Rol yapma, drama, hareketsel oyunlar, gezi - gözlem başlıca öğretim yöntemleridir. Görsel / Uzamsal Zeka Uç boyutlu bir nesneyi görmeden o nesnenin görüntüsünü zihinde canlandırabilme, ayrıntıları fark edebilme yeteneğidir. Renkler, şekiller, desenler, grafikler, resimler ve görsel'semboller kullanılır. Denizciler, heykeltıraşlar, pilotlar, izciler, avcılar, mimarlar bu zeka alanına sahiptir. Uzaya, şekillere, yapılara, çizgilere ve renklere duyarlıdırlar. Özellikleri: • Yardım almaksızın yönlerini bulabilirler. • Gözlemleyerek ve görerek öğrenirler. • Şekilleri, detayları, renkleri ve yüzleri kolayca hatırlayabilirler. • Hayal güçleri kuvvetlidir. • İlginç üç boyutlu modeller ve yapılar oluşturabilirler. • Şekil kullanma, harita, grafik, resimlerle hikaye oluşturma, heykel yapma, çizme başlıca öğretim faaliyetleridir. Müziksel / Ritmik Zeka Müziği ve ritmi araç olarak kullanarak duygularını ifade ederler. Müzisyenler, orkestra şefleri, besteciler müzik zekası güçlü bireylerdir. Bu zeka alanına sahip bireyler melodilerdeki ritmi, tempoyu, hızı ayırt etme, enstrüman çalma, şarkı söyleme gibi etkinliklerden hoşlanırlar. Özellikleri: • Müzik aletlerini çalabilirler. • Şarkı sözlerini ve melodilerini rahat hatırlayabilirler. • Seslere duyarlıdırlar. • İnsan sesi, doğa sesi ve müziğe tepki gösterirler. • Şarkı söyleme, müzik aleti kullanma, ritim tutma başlıca öğretim faaliyetleridir. Sosyal / Bireyler arası Zeka Bireyler arası işbirlikçi öğrenme, paylaşma grup çalışması, duyguları ve düşünceleri algılama, etkili iletişim kurma yeteneğidir. Özellikleri: • İletişim becerileri yüksektir. • Ekip çalışmasında gönüllüdür. • Yakın ve samimi insan ilişkilerine girer. • Başkalarının duygu ve isteklerini dikkate alır. • Grup çalışmaları, tartışma teknikleri, proje çalışmaları, yarışmalar başlıca öğretim faaliyetleridir. Öze Dönük Zeka / tçe Dönük, Bireysel Zeka Bireylerin kendi duygularını ve düşüncelerini anlama, bireysel hedefler koyma, benlik değerleriyle ilgili özelliklere sahip olma durumudur. İnsan kendisini, ilgilerini ve yeteneklerini tanır. Özellikleri: • Bağımsız kalmayı ve çalışmayı sever. Yalnızlıktan hoşlanır. • Kendini gerçekleştiren birey olmaya çalışır. • Bireysel hedefler oluşturur. • Bireysel sorumluluklar alır. • Bireysel çalışma, bireysel okuma, bireysel yazma vb. çalışmalar yapar. • Amaçları belirgindir. • Bireysel başarılar peşinde koşarlar. • Zayıf ve güçlü yönleri hakkında gerçekçi yorum yaparlar. • Kendi kendine yetebilir. Özgüveni yüksektir. • Duygularını ve düşüncelerini açık ve net dile getirebilir. • Gazete makalesi yazma, kendi kendini değerlendirme, hislerini açıklama ve günlük tutma başlıca öğretim faaliyetleridir. Doğa Zekası Sonradan ilave edilen sekizinci ve son zeka alanıdır. Doğal kaynaklara doğaya, bitki ve hayvanlara ilgi duyan bireylerdir. Özellikleri: • Doğayı sever ve korur. • Hayvan beslemeye ve bitki korunmaya dönüktür. • Çevre temizliğine karşı duyarlıdır. • Okul dışı geziler, gözlem, müzelere gitme başlıca öğretim faaliyetleridir.

Uzman öğremenlik ve başöğretmenlik konu özeti Yapılandırmacı öğrenme kuramı

 Yapılandırmacı Öğrenme Kuramı Konu Özeti Bu kuram bilişsel ve fizyolojik yaklaşımların son yıllarda üzerinde en fazla durdukları bir kuramdır. Aynı zamanda bilginin doğasını ve kaynağını (Bilgi nedir?, Öğrenme nedir?) inceleyen bir kuramıdır. Öğrenmeyi deneyime bağlı anlam oluşturma süreci olarak ele almaktadır. Buna göre bilgi yaşantılarını anlamlı bir duruma getirmeye çalışma birey tarafından etkin olarak yapılandı-rılmaktadır.Önemli isimleri Piagat, Bruner, Vgotsky, Gestalt'dır.

 İlerlemecilik (ve yeniden kurmacılık) eğitim felsefesi akımlarına dayanmaktadır. Öğrencilerin belli bir konuda bir anlayış yaratmaları için kendi deneyimlerini kullandıkları bir öğrenme yaklaşımıdır. (Tok, 2006) Bilgi kişiden bağımsız değil, duruma özgü, bireysel ve bağlamsal bir yapıdır. Birey bilgi yapılarını deneyimlerle ve sosyal etkileşimiyle kendisi oluşturur. Pozitivizme dayanan davranışçı öğrenme ve bilgi - işlem kuramcıları bilginin öğrenenden bağımsız olduğunu, bilişin dışında nesnel bir gerçeğe dayandığını, anlam yaratmanın var olan bilgilere dayalı olduğunu kabul ederken, öğretme - öğrenme sürecinde dış dünya gerçekliğine ilişkin bilginin öğrenene aktarımını savunmaktadır. Pozitivizm ötesi (post modern) yaklaşımlar ise bunu reddetmekte, bilginin öğrenen tarafından aktif bir şekilde oluşturulduğunu, bilginin öğrenenin öznel etkileşimine bağlı olduğunu, öğrenenin sosyal, kültürel yapısı, değerleri ve özgeçmişinin önemli olduğunu kabul ederek, öğretme öğrenme sürecinde öğrenenin somut yaşantılar üzerinde düşünerek öznel gerçeğini (bilgiyi) oluşturmasını / yapılandırmasını savunmaktadırlar. Buna göre bilgi tam olarak gerçeği yansıtamadığından, yaşantılara dayalı olarak yorumlanır. Her öğrenenin gerçeklik kavramı, yorumsal yaşantılarına göre şekillenir. Eğitim programları tümdengelim yaklaşımı ve temel kavramlara ağırlık verilerek düzenlenir. Program öğrenci sorunlarına yöneliktir ve birincil kaynaklar (işlenmemiş ham veriler gerçek öğrenme ortamı) ve materyaller üzerinde öğrenme gerçekleştirilir. Öğrenme sürecini "öğrenen" açısından ele almaktadır. Öğrenenin bilgiyi nasıl yapılandırdığı (inşa ettiği - oluşturduğu) ile ilgilenmektedir. Bilginin yeniden yapılandırılması ve transferi üzerinde durmaktadır. Bilgi evrensel geçerliği olan birimler olarak değil, "işleyen hipotezler" olarak görülür. Birey tarafından oluşturulan bilgi, kişinin öğrendiğinden ve anladığından daha çoktur. Öğrenmede bireyin ön bilgilerini anı sıra kültürel ve sosyal içerikte önemlidir. Belli durumlarda doğru olarak kabul edilen bilgi, başka koşullarda yanlış kabul edilebilir. Örneğin; eskiden dünyamızın düz olduğu kabul edilmekteydi sonraki bulgular bu bilgiyi değiştirdi. Bilginin doğruluğunu kişiye, kültürüne, duruma göre değişebileceği için, bilginin doğruluğundan çok üretilmesi ve kullanışlığı önemlidir. Bilginin öğrenci tarafından yapılandırılmasını (oluşturulmasını) ifade eder. Öğrenci bilgiyi aktif olarak özümler ve davranışa dönüştürülür. Anlamlı öğrenme, keşfederek öğrenme, bağlamsal öğrenme, düşünmeyi öğrenme, araştırma - keşfetme ve problem çözme gibi bilişsel beceriler geliştirilir. A Bilgi ve beceri kazandırmaktan çok, bireylerin düşünmesi, anlaması, kendi öğrenmelerinden sorumlu olması, kendi davranışlarını kontrol etmesi ve deneyimler yaşamasını vurgular. A Yapılandırmacı öğrenmede "etkinlik merkezli" eğitim uygulamaları gerçekleştirilir. Yapılandırmaahğm temel varsayımları (Olssen, M., (1966): 1. Bilgi çevreden pasif biçimde alınmaz, algılayan birey tarafından etkin olarak yapılandırılır. 2. Bilgiyi ulaşmak bireyin yaşamını düzenleyen bir uyum sürecidir. Bilen kişi, zihni dışında var olan bağımsız bir dünyayı keşfetmez. 3. Bilgi bireysel ve toplumsal olarak oluşturulur. Yapılandırmacı (oluşturmacı) öğrenmenin özellikleri: • Yeni öğrenilecekler önceki (mevcut) öğrenilenlere bağlıdır. Yeni bilgiler, mevcut bilgilere dayalı olarak öğrenilir. • Öğrenme sosyal etkileşimle (öğrencinin çevre-öğretmen-arkadaş grubu-aileyle etkileşimi) daha etkilidir. • Öğrenciler kendi öğrenmelerinden sorumludur. Kendi bilgilerini yine kendileri oluşturur. Etkili ve anlamlı öğrenme gerçek öğrenme ortamında gerçekleştirilir. Yapılandırmacı öğrenme kuramları öğrenmede iki temel kuramı ön planda tutmaktadır. Bunlar; 1. Bilişsel yapılandırmacılık; J. Piaget'e göre öğrenme zihinsel yapıda meydana gelen denge (özümleme - uyumsama - adaptasyon) süreçlerinden oluşur. 2. Sosyo - kültürel yapılandırmacılık; Vygotsk'ye göre öğrenme çocuğun çevreyle etkileşime geçmesiyle oluşur. Bir öğreninin kendi başına elde edebileceği performans düzeyi ile bir öğretici rehberliğini de ulaşabil-ceği performans düzeyi farklıdır. (Yakınsal gelişim alanı) çocuk öğretici rehberliğinde (etkileşimde) daha etkili öğrenir. Bilgi çevresel faktörler aracılığıyla yapılandırılır. Çocukta önce dil, sonra düşünceler gelişir ve dil aracılığıyla çevresini algılar ve bilgiyi yapılandırır. Yapısalcı (Yapılandırmacı) öğrenme Aşamaları I. Aşama: Önceki bilgiler harekete geçirilir. Öğrencilerin yeni yapılandıracakları bilgiler ile ilgili hazırbulunuşluk düzeyi sağlanır. Bu amaçla ön koşul bilgiler tamamlanır ve güdülenme sağlanır. Bunun için konu ile ilgili ön bilgiler soru-cevap tekniği ile yönlendirilir. II. Aşama: Yeni bilgininin kazanılması Öğrenme konularının (bilgi) ezberlenmesi yerine anlama ve oluşturma hedeflenmelidir. Bu düşünceden hareket ile öğrencilerin "bütünü", onun "ilgili parçalarını" ve parçalardan "tekrar bütünü görmesi" gerekir. Konular (bilgi) birbirinden soyutlanmış, ayrı ayrı, yüzeysel ve genişliğine değil, "derinliğine" öğrenilmelidir. III. Aşama: Bilginin anlaşılması Piaget'e göre, öğrenci bilgi ile karşı karşıya kaldığında, onun için anlama ve kavrama süreci başlamış olur. Bu süreçte iki yol kullanılır. • özümleme: Eğer yeni bilgi, daha önce edinilen bilgilerle çelişmiyorsa ve var olan zihinsel yapıya (şemaya) uyuyor ise olduğu gibi öğrenilir. • Uyma (Uyum kurma - düzenleme): Eğer yeni bilgi daha önceki bilişsel yapıya (şemaya) yerleşmiyor ise ve uymuyor ise, bu defa zihninde yeni düzenlemeler yapılır, (şemanın niteliği değiştirilir ya da yeni bir şema oluşturulur.) Böylece denge (öğrenme) oluşur. IV. Aşama: Bilgiyi uygulama Öğrenilen bilgi işlevsel hale getirilmelidir. Bilgi yalnızca öğrenildiği sınıf ve ortamda kalmamalı (yani durağan bilgi olmamalı) bilgi benzer ya da problem durumlarında uygulanabilir, aktarılabilir (yani transfer bilgi) olmalıdır. Bilgi günlük yaşamda karşılaşılabilecek her durumda aktarılabilir olmalıdır. V. Aşama: Bilginin farkında olma Öğrencilere sahip oldukları bilginin farkında olmalarını salğayacak etkinlikler düzenlenmelidir. Öğrenci bilgisini hangi durumda kullanabileceğini anlamalıdır. Bu nedenle bilginin farklı durumlarda kullanılarak farkında olmayı sağlayan drama, proje çalışması, örnek olay incelemesi gibi zenginleştirilmiş öğretme-öğrenme etkinlikleri gerçekleştirilmelidir. Yapılandırmacı öğretim Yaklaşımının Öğretim Sürecine İlişkin Temel İlkeleri • Öğrencileri, konuya ilgi uyandıracak problemlere yöneltir. • Eki bilginin hareket egeçirilmesi ve yeni bilgiyle ilişkilendirilerek öğrenme sağlanır. • Öğretim programı tümdengelim yoluyla ve temel kavramlara ağırlık verilerek işlenir. • Konular derinliğine ve genişliğine ele alınmalıdır. • Program öğrencilere okulda ve okul dışında faydalı olacak bilgi, beceri ve değerlere göre hazırlanmalıdır. • Öğretim programı öğrenci sorunlarına göre yönlendirilir. • Öğretme - öğrenme etkinlikleri; ikincil kaynaklar (ders kitaları, dergi vb.) yerine birincil kaynaklara (gerçek öğrenme ortamı, işlenmemiş ham veriler) yöneliktir. • Öğrencilerin bireysel görüşlerinin ortaya çıkmasını sağlama ve görüşlerine değer verme • Ön bilgiler, öğretim için başlangıçtır. • Etkinlikler, hatırlamaya göe değil, bilimsel araştırmaya (problem çözme) yönelik olarak yapılmalıdır. • İçerik temel düşüncelere göre organize edilmelidir. • Bilginin anlaşılması ve uygulanması gerçekleştirilir. • Bilgi pasif değil, etkin yapılandırılmalıdır. • Öğrenme süreçleri, bireysel bağımsızlığa işbirliğine, üreticiliğe, etkin katılıma ve araştırıcılığa dayanmalıdır. • Öğretim programının öğrencilerinin katılımıyla yönlendirilmesi sağlanır. • Öğrenme sürecinde sosyal etkileşim (işbirliği) sağlanmalıdır. • Öğrencilerin özgün bilişsel yapı ve süreçlerini kendilerinin oluşturacağı etkinlikler (yaşantılar) düzenlenmelidir. • Öğrenme sorumluluğu öğrencilere verilmelidir. • Değerlendirmenin öğretim sürecine dönük olarak yapılması söz konusudur. • Öğrencilerin öz değerlendirme yapmalarına olanak verir. • Değerlendirme sürecine öğrenciyi, arkadaş grubunu ve aileyi de katar. Yapılandırmacı öğretimin Özellikleri • Yapısalcı anlayışta öğrenci öğrenmeden sorumlu ve süreçte aktiftir. • Öğretmen bilginin inşa edilmesinde öğrenciye gerekli malzemeyi ve ortamı hazırlar. • Öğretmen, öğrenme ortamında öğrenciye uygulama - deneme ve keşfetme fırsatları yaratır. • Öğretmen, öğrenci özelliklerini ve girişimciliklerini öğretimde temel kabul eder. • Öğretmen öğretmez, deneyimler yaşatır. Öğrenci deneyimlerle öğrenir. Öğretmenin rolü öğrencinin ilgisini çekmek için problemler, sorular ve kavramlar çerçevesinde bilgiyi yapılandırmayı organize (rehberlik) etmektir. Öğretmen, öğrencilerin yeni bakış açıları geliştirmelerine ve önceki öğrenmeleri ile bağlantı kurmalarına yardımcı olur. • Öğrenme birincil derecedeki kaynaklara (öğrenme konusu ile ilgili doğal ve gerçek ortama) dayanır. • Öğrenme temel kavramlar etrafında yapılandırılır. • Gözlem, koleksiyon, sergi, tartışma gibi teknikler uygulanır. • Değerlendirme sonuç değil, sürece yöneliktir. Öğretmen gözlemleri, öğrenci çalışmalarını toplanması, ürün (ödev, proje, rapor) ve performansın sergilenmesi gibi ölçme yaklaşımları kullanır (potfölyö değerlendirme). Değerlendirme sonuçları öğrencinin gelişiminde kullanılır. • Öğretme değil, öğrenme esastır. • Öğrencilerin derslerde geçen temel kavramları anlayıp anlamadıkları temele alınır. • Öğrenci özerkliğe ve girişimciliğe cesaretlendirilir. • Öğrencide doğal merak desteklenir. • Öğretmen öğrencinin özgüveninin ve sorumluluğunun gelişimine yardımcı olur. • Etkinliklerde öğrenci merkezdedir. Öğrenciler bilgiye ulaşmak için sorular sorar, deneyimler yaşar ve sonuca ulaşır. • İşbirliğine dayalı öğretim yöntemleri kullanılarak, birbirinden öğrenme sağlanır. Yapılandırmacılıkta sosyal etkileşimi gerçekleştirerek öğrenmeyi sağlamak temel özelliklerden biridir. • Öğrencilerin geleceğe yönelik tahminler yapması ve denenceler (hipotezler) üretmesi özendirilir. • Öğrencilere neden-sonuç ilişkilerini kuracakları yaşantılar kazandırılır. • Yapılandırmacı öğretim uygulamalarında; probleme dayalı öğrenme, işbirliğine dayalı öğrenme, sorgulamaya dayalı öğrenme, buluşa dayalı öğrenme gibi tekniklere yer verilir. 

TEMEL ÖĞRETME MODELİ (Glasser) Glasser, okulda etkili öğretimi gerçekleştirmede dört öğeden oluşan bir model (temel öğretme modeli) geliştirmiştir. Bu modelin dört temel aşaması ve işlevleri şu şekildedir: Hedeflerin Saptanması • Öğretim hedefleri saptanır. • Davranış olarak ifade edilir. öğrenme için gerekli giriş davranışlarının belirlenmesi • Yeni öğrenme konuları ile önceki öğrenme konuları arasında bağ (önkoşul öğ-renmeler-hazırbulunuşluk) kurularak öğrenmeyi sağalama. Öğrenme-Öğretme ortamının seçimi ve düzenlenmesi • Uygun öğrenme - öğretme ortamı. • Öğretimi uygulama (strateji, yöntem, teknik, öğretim hizmetleri). Değerlendirme • Öğrenme sürecinin sonunda, öğrenme ne düzeyde gerçekleşti? • Öğrenme eksiklikleri kalmışsa, bunlar tamamlanır, yanlışlar düzeltilir. • Öğrenciye başarısı hakkında dönüt verilir.