MEHMET AKİF ERSOY’DAN SEÇME ŞİİRLER (İSTİKLAL MARŞI’NIN KABULÜ VE MEHMET AKİF ERSOY’U ANMA GÜNÜ YAZILAR, BİLGİLER 12 MART)
ÇANAKKALE ŞEHİTLERİNE
Vurulmuş tertemiz alnından, uzanmış yatıyor;
Bir hilâl uğruna, Ya Rab ne güneşler batıyor.
Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş asker!
Gökten ecdat inerek öpse o pâk alnı, değer!
Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor tevhidi...
Bedr’in arslanları ancak, bu kadar şanlı idi.
Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?
“Gömelim gel seni tarihe” desem sığmazsın.
Herc-ü merc ettiğin edvara da yetmez o kitap.
Seni ancak ebediyetler eder istiap.
Bu taşındır diyerek Kabe’yi diksem başına.
Ruhumun vahyini duysam da geçirsem taşına.
Sonra gök kubbeyi alsamda rida namıyla.
Kanayan lahidine çeksem bütün ecramiyle.
Mor bulutlarla açık türbene çatsam da tavan.
Yedi kandilli Süreyya’yı uzatsam oradan.
Sen de avizenin altında, bürünmüş kanına.
Uzanırken, gece mehtabı getirsem yanına.
Türbedar-ın gibi ta fecre kadar bekletsem.
Gündüzün fecr ile avizeni lebriz etsem,
Tüllenen mağribi, akşamları sarsam yarana.
Yine bir şey yapabildim diyemem hatırana.
Ey şehit oğlu şehid: isteme benden makber.
Sana ağuşunu açmış duruyor Peygamber.
Mehmet Akif Ersoy
ATİYİ KARANLIK GÖREREK AZMİ BIRAKMAK
Evler tünek olmuş, ötüyor bir sürü baykuş...
Sesler de: "Vatan tehlikedeymiş... Batıyormuş!"
Lâkin, hani, milyonları örten şu yığından,
Tek kol da demiyor bir tarafından!
Sâhipsiz olan memleketin batması haktır;
Sen sâhip olursan bu vatan batmayacaktır.
Feryâdı bırak, kendine gel, çünkü zaman dar...
Uğraş ki: telâfi edecek bunca zarar var.
Feryâd ile kurtulması me'mûl ise haykır!
Yok, yok! Hele azmindeki zincirleri bir kir!
'İş bitti... sebâtın sonu yoktur!' deme, yılma.
Ey millet-i merhûme, sakin ye'se kapılma.
Mehmet Akif Ersoy 14 Mart 1913
EY YOLCU
Gitme, ey yolcu, beraber oturup ağlaşalım:
Elemim bir yüreğin kari değil, paylaşalım:
Ne yapıp ye'simi kahreyleyeyim, bilmem ki?
Öyle dehşetli muhitimde dönen matem ki!..
Ah! Karsımda vatan namına bir kabristan
Yatıyor simdi...Nasıl yerlere geçmez insan?
Su mezarlar ki uzanmış gidiyor, ey yolcu,
Nereden başladı yükselmeye, bak, nerede ucu!
Mehmet Akif Ersoy
ZULMÜ ALKIŞLAYAMAM
Zulmü alkışlayamam, zâlimi asla sevemem;
Gelenin keyfi için geçmişe kalkıp sövemem.
Biri ecdâdımı sindirdi mi, hattâ boğarım!..
- Boğamazsın ki!
- Hiç olmazsa yanımdan kovarım.
Üç buçuk soysuzun ardında zağarlık yapamam;
Hele hak nâmına haksızlığa ölsem tapamam.
Doğduğumdan beridir âşığım istiklâle,
Bana hiç tasmalık etmiş değil altın lâle!
Yumuşak başlı isem, kim dedi uysal koyunum?
Kesilir belki, fakat çekmeye gelmez boyunum!
Kanayan bir yara gördüm mü yanar tâ ciğerim,
Onu dindirmek için kamçı yerim, çifte yerim!
Adam aldırma da geç git, diyemem aldırırım.
Çiğnerim, çiğnenirim, hakki tutar kaldırırım!
Zalimin hasmıyım amma severim mazlumu...
İrticâın şu sizin lehçede manâsı bu mu?
Mehmet Akif Ersoy
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder